About Author

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Γιορτή της μητέρας




Όταν ήμουνα μικρή ήμουνα κολλημένη πάνω σου, όταν μπήκα κ εγώ στην εφηβεία σε στραβοκοιτούσα λες και ο,τι κακό συνέβαινε ήσουν υπαίτια εσύ, τώρα που μεγάλωσα καταλαβαίνω πως η θέση σου και η παρουσία σου είναι μοναδική.
Λάθη πολλά και από τις δυο πλευρές, αλλά ποιός μπορεί τελικά να κρίνει μια μανούλα που στα δύσκολα σου λέει "εγώ είμαι εδώ".. ποιος μπορεί να πει κάτι για σένα που αρκεί να με ακούσεις στο τηλέφωνο για να καταλάβεις πως κάτι μου συμβαίνει...πώς να μην νιώθω τόσο γλυκά για σένα που όταν με κοιτάς στα μάτια με κάνεις να θυμάμαι ακόμα εκείνες τις αγκαλιές που κάναμε στον καναπέ της κουζίνας τα κυριακάτικα πρωινά όταν οι άλλοι ακόμα κοιμόντουσαν; Το χαμόγελό σου, ανακούφισή μου, η στεναχώρια σου, βαθυά θλίψη μου, η παντοτινή και χωρίς αντάλλαγμα αγάπη σου, αυτό που θα με κάνει να σε έχω για πάντα στην καρδιά μου. 
Οι μανούλες δεν θα είναι για πάντα εδώ.. Δυστυχώς οι περισσότεροι το συνειδητοποιούμε μετά τα τριάντα μας. Και τότε είναι που σκεφτόμαστε πως θα θέλαμε να τις είχαμε πληγώσει λιγότερο, θα θέλαμε να είχαμε γελάσει μαζί τους περισσότερο, θα θέλαμε να είχαμε κάνει περισσότερα γι' αυτές τις τρυφερές ψυχές. 
Για τις μανούλες όλου του κόσμου, που η κάθε μια έχει το δικό της τρόπο να αγαπά, να τις αγαπάμε και να τις χαιρόμαστε όχι μονάχα αυτή τη μέρα αλλά κάθε στιγμή! 
Με απέραντη αγάπη και ευγνωμοσύνη στη δική μου "Χαρά"....